W roku 1500 król Aleksander sprowadził do Bielska Jeskę Iwanowicza, kniazia smoleńskiego i nadał mu tytuł wójta z prawem założenia miasta na "żerebiach" koszelowskich, werweczyńskich i "Lesie Topczykalskim". Niaznane bliżej okoliczności nie pozwoliły kniaziowi Iwanowi na założenie miasta na Orlej. Z tego powodu zniecierpliwiony król odebrał mu "Las Topczykalski", przekazując go Piotrowi Fursowi. W rękach kniazia Jeski Iwanowicza pozostały Koszele i Werweczki. Przed 1510 rokiem dobrami zainteresował się Michajło Bohusz Bohowitynowicz, podskarbi litewski, dążący do wzmocnienia swojej pozycji majątkowej na Podlasiu. W 1510 roku możni dobili targu.
Dwa lata później Michajło Bohusz Bohowitynowicz zamienił swe dobra steckowskie w powiecie słonimskim na wieś Topczykały. Bohusz Bohowitynowicz bardzo energicznie przystąpił do zagospodarowywania swych nowych majętności. Pierwszym etapem było rozgraniczenie starostwa bielskiego od dóbr królewskich. W tym też celu król Zygmunt Stary polecił leśniczemu podlaskiemu Andrzejowi Borysewiczowi Łozce oddzielić dobra Koszele i Topczykały od Puszczy Białowieskiej.