szwedzki szaniec.
Początkowo wieś należała do opola przemęckiego z siedzibą w Przemęcie, które było reliktem opola - przedpaństwowej wspólnoty rodowo-terytorialnej, a w późniejszym okresie stało się administracyjnym podokręgiem kasztelanii. W latach 1404–1409 wieś została odnotowana jako część tego opola. Miejscowość była początkowo własnością szlachecką należącą do lokalnej szlachty z rodu Kotowieckich, którzy od nazwy wsi przyjęli odmiejscowe nazwisko. W 1475 miejscowość leżała w powiecie kościańskim województwa poznańskiego w Koronie Królestwa Polskiego. Od 1581 należała do parafii Wilkowo Polskie.
W latach 1390-1428 właścicielem we wsi był Wilczek z Kotusza, zwany od nazwy wsi Kotowieckim, który został wymieniony w kilku dokumentach z XV wiecznych majątkowych procesów sądowych. Jego nazwisko notowano także w formie Kotowicki oraz Kotuwieski. W 1401 odnotowano jego siostrę, a w 1404 jego brata Jakusza. W 1395 Wilczek Kotowiecki, współporęczył za Piotra Raszkowskiego na sumę 25 grzywien. W latach 1400–1408 toczył proces z sołtyską Odzieszką żoną Jakuba sołtysa z Przeprostyni, właścicielką części wsi Karna, o którą ją pozwał.