dzisiejsze Lachowo nadał Bolesław IV swemu bliskiemu współpracownikowi Janowi zwanemu Rzycki, którego nazwisko uformowało się od zaginionej wcześnie wsi Rzyć na Mazowszu płockim. Książę dał mu na te dobra prawo niemieckie z wysoce ulgową stawką czynszu książęcego po 2 grosze od włóki kmiecej rocznie, a także zwolnił kmieci od obowiązku prac przy grodach książęcych, a samego Jana od kar sądowych (z wyjątkiem książęcych), nadał mu też wszystkie barcie miodowe w owym dziedzictwie oraz obdarzył prawami łowieckimi. Zarazem zobowiązał go do rezydencji w księstwie, czyli wiązał go trwale z księstwem czersko-warszawskim. Był to przywilej cenny, który pozostał w posiadaniu potomków Jana zwanego Lachowskim, z rodu Boleściców, władających tą osadą. Jan Lachowski zakorzenił się w ten sposób w ziemi łomżyńskiej. Działał początkowo jako rządcą albo starosta książęcy łomżyński od 1443 r., był też jednocześnie pisarzem ziemskim łomżyńskim, łączył zatem dwa wpływowe urzędy w tej części księstwa Bolesława IV.