W rozdziale I O podziale Słowian poświęconemu opisowi ziem zamieszkanych przez plemiona słowiańskie pisze:
czyli w tłumaczeniu na język polski:
Chociaż nazwa plemienia Polan pojawia się w źródłach w XI i XII wieku to wcześniejsze średniowieczne źródła już od X wieku wielokrotnie wymieniają Polskę jako kraj oraz notują polskich władców:
najstarsza wzmianka o Polanach/Polsce wyszła w latach 998–999 spod pióra Jana Canapariusa, opata rzymskiego klasztoru św. Bonifacego i Aleksego, wspominająca o Sobiesławie (Sobieborze) Sławnikowicu, który zbrojnie wyruszył cum Bolizlauo Palaniorum duce czyli z Bolesławem księciem polskim (Vita I) najstarsze źródło, które zanotowało nazwę kraju „Polan”, to lista hymnów spisana w Reichenau ok. 1001 r. W jednej ze zwrotek tzw. sekwencji św. Wojciecha czytamy, że: Polania ergo tanti sepeliens floret martyryii pignoraCantica medii aevi polono-latina t. I Sequentiae, wyd. H. Kowalewicz, Warszawa 1964, s. 13 najstarszym źródłem lokalnym są monety Bolesława Chrobrego opatrzone: PRINCE[P]S POLONIE datowane na 1003–1005 r.według Stanisława Suchodolskiego, o denarze również znaleziska.org