We wsi do XIX wieku zachowały się księgi kościelne spisywane od 1693 roku, a w niej notatki o historycznych zdarzeniach w miejscowości i okolicy: w tym o pladze szarańczy, jaka miała w latach 1728-1729, o zabiciu w 1730 z rusznicy jezuity wschowskiego Michała Krygiera oraz o pośle tureckim, który przyjechał do Wschowy w 1737.
W wyniku II rozbioru Rzeczypospolitej w 1793, miejscowość przeszła w posiadanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim. W drugiej połowie XIX wieku jako wieś Lgiń leżącą w powiecie wschowskim odnotował XIX wieczny Słownik geograficzny Królestwa Polskiego. W 1884 w miejscowości było 77 domów zamieszkanych przez 548 mieszkańców z czego 23 było wyznania ewangelickiego oraz 525 katolickiego. We wsi odnotowano wówczas 89 analfabetów. W okolicy wsi znajdował się w także folwark zwany Peterklucz Klitscherei liczący 10 domów, 171 mieszkańców w tym 23 wyznania katolickiego oraz 148 katolickiego. Naliczono w nim także 22 analfabetów. W folwarku była gorzelnia oraz młyn napędzany parą. Miejscowość należała wówczas do Stanisława Chłapowskiego syna Dezyderego.