Historia Wieś starosłowiańska o układzie rozwiniętej w formie piórkowatej wsi ze skrzyżowaniem w środku, będącej pierwotnie osadą majątkową. Najpóźniej w 1352 r. uzyskała lokację na prawie niemieckim. W 1358 r. znajdował się wolny folwark o powierzchni 4 łanów, którego właścicielem był Johann Senicz. Sama zaś wieś należała do klasztoru św. Macieja we Wrocławiu, należącego do zakonu Krzyżowców z Czerwoną Gwiazdą, do czasu sekularyzacji dóbr zakonnych w 1810 r. W 1783 r. wolny majątek we wsi należał do Gottlieba Sommera. Po sekularyzacji dóbr zakonnych w 1810 r. wieś należała do urzędu domenalnego (Domainen-Amt) w Kotowicach (Kottwitz), a w 1830 r. majątek we wsi należał do Friedricha Wilhelma Freege.
W 1842 r. wieś została połączona linią kolejową z Wrocławiem i Oławą, która była pierwszą linią kolejową na terenie współczesnej Polski. W 1845 r. wieś była częścią wsi Baruszowice (Baumgarten), będącej obecnie częścią Oławy. Od 1856 r. wolny majątek we wsi należał do rodziny Neugebauer, w 1894 r. majątek należał do fabrykanta Karla Neugebauera z Wrocławia, a w 1937 r.