Lublewo Lęborskie (kaszb. Wiôlgé Lëbléwò lub Lëbléwò Lãbòrsczé) – stara kaszubska osada szlachecka w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie wejherowskim, w gminie Choczewo na obszarze Pobrzeża Kaszubskiego. Osada jest częścią składową sołectwa Starbienino. Lublewo Lęborskie leży w pobliżu trasy linii kolejowej Wejherowo-Choczewo-Lębork (obecnie zawieszonej). Na południe od miejscowości znajduje się jezioro Choczewskie.
W aktach historycznych po raz pierwszy wymieniono miejscowość w 1348 roku pod nazwą Grosse Lűblow. W 1437 roku mieścił się tutaj majątek kaszubski. Od 1568 roku do połowy XIX wieku wieś stanowiła lenno rodu Mach, a po wojnie całość przejął skarb państwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.
Inne miejscowości o nazwie Lublewo: Lublewo Gdańskie.