Historyczne dokumenty odnotowały również zwykłych mieszkańców wsi. W latach 1420-1445 wspomniani zostali kmiecie z Lulina. W 1420 imiennie odnotowano kmieci Piotra Chorążego, Jana Żyłę (Zyla) oraz Andrzeja Niedolnego. W 1425 Maciej kmieć z Lulina pozwał szlachcica Macieja z Chowanowa prawdopodobnie wójta obornickiego, o to, że za czasów zmarłego wójta Obornik Janusza zabrano mu woła. W 1445 odnotowani zostali kmiecie Stanisław Klawek i Adam Wyrasz. W 1556 na 4 łanach osiadłych w Lulinie, które zarezerwował sobie Wojciech Rozwarowski, osadzeni zostali kmiecie: Błażej Skoczek, Franciszek Gal, Szymon Maczuga oraz Jan Dura.
Wskutek II rozbioru Polski w 1793, miejscowość przeszła pod władanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim. W 1885 r. Lulin leżał w pow. obornickim i stanowił gminę oraz domenę o pow. 3878 mórg. Oprócz wsi i folwarku w skład dominium wchodził dom leśnika, młyn oraz cegielnia. Było tu 18 domów i 270 m-ców, w tym 235 katolików (reszta ewangelicy). Majątek posiadał także gorzelnię parową. W 1930 r.