20,1–8 a interpretowanej niekiedy jako „dla Molocha”. Po tej linii interpretacji poszli tłumacze Septuaginty, którzy frazę לעזאזל przełożyli w wersetach Kpł 16:8, 10 jako apopompaios, czyli „odnoszący, odprowadzający”, a w wersecie 26 całe określenie ha-sair le-ezazal oddali jako ton chimaron ton diestalmenon, czyli „kozioł odłączenia”. Ta interpretacja została później spopularyzowana przez Wulgatę, która we wszystkich tych miejscach zawiera określenie capro emissario, co z kolei stało się podstawą dla tłumaczenia obecnego w niektórych wczesnych przekładach Biblii na języki narodowe: na przykład scapegoat w Biblii Króla Jakuba, czy „kozioł wypuszczalny” w Biblii Jakuba Wujka.
Azazel we wczesnej literaturze rabinicznej W Talmudzie babilońskim termin azazel jest wzmiankowany raz w traktacie Hullin 11b oraz kilkukrotnie w traktacie Joma na stronach 37a, 62a–b i 67b. Szczególnie interesujący jest ten ostatni przypadek, ponieważ znajduje się tam rabiniczne wytłumaczenie znaczenia rzeczonego terminu.
Nasi rabini nauczali: [słowo] azazel oznacza, że jest surowe (hebr. az) i niedostępne. [By uniknąć przypuszczenia, że chodzi tutaj o] miejsce zamieszkałe, Biblia mówi „na pustynię” (Kpł 16:10).