Łabapa (niem. Labab) – osada w Polsce, w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie węgorzewskim, w gminie Węgorzewo, położona nad jeziorem Łabap. Miejscowość należy do sołectwa Radzieje.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa suwalskiego.
Nazwa 28 marca 1949 r. ustalono urzędową polską nazwę miejscowości – Łabapa, określając drugi przypadek jako Łabapy, a przymiotnik – łabapski.
Historia Miejscowość znana była już w 1565. W tym czasie miała powierzchnię 32 włók. Folwark Łabapa w roku 1858 miał powierzchnię 20 włók. Miejscowość od chwili powstania do roku 1945 należała do rodziny Lehndorffów ze Sztynortu. Łabapa została oszczędzona w czasie pacyfikacji Prus Książęcych przez Tatarów, ponieważ Polacy nadzorujący Tatarów uważali, że Tarławki należą do pułkownika wojsk koronnych Bogusława Lehndorfa, ojca zakonnika jezuity Bogusława Albrechta.
Po 1945 powstał w Łabapie PGR, który w ostatniej fazie ich funkcjonowania należał do zakładu rolnego w Stawiskach, podlegającego PPGR w Srokowie. W PGR-ze była obora na 120 krów dojnych.