Łagowiec – wieś w Polsce, położona w województwie lubuskim, w powiecie międzyrzeckim, w gminie Trzciel.
Historia Miejscowość pierwotnie związana była z Wielkopolską. Ma metrykę średniowieczną i istnieje co najmniej od początku XV wieku. Wymieniona w dokumencie zapisanym po łacinie z 1418 jako "Lagowecz", 1435 "Lagowcze", 1444 "Lagowyecz", 1448 "Łagowiec", 1509 "Lagouyecz", 1513 "Lagowiecz", 1540 "Laguviecz", 1564 "Łagowiecz", 1577 "Lagowiec".
W 1446 wieś należała do powiatu poznańskiego Korony Królestwa Polskiego, a od 1508 była siedzibą własnej parafii. W 1508 wieś płaciła pobór od 18 półłanków i 6 groszy od karczmy. W 1509 mieszkańcy płacili pobór od 18 półłanków, sołtys od jednego łana, a 3 grosze płacono od karczmy. W 1563 odnotowano pobór od 11 łanów, 2 karczm dorocznych, jednego rzemieślnika (ferrifaber) oraz jednego komornika. W 1577 pobór z Łagowca płaciła pani stolnikowa Anna z Ostroroga Lwowska, wdowa po Prokopie Sieniawskim stolniku lwowskim.