Obok polskiej szlachty historyczne dokumenty sądowe odnotowały również mieszkańców wsi z niższych stanów. W 1419 w procesie dotyczącym opłaty zwanej „meszne”, który wytoczył pleban z Buku Mikołaj Pruska przeciw kmieciom z Łagw, Wojnowic i Niegolewa, przesłuchano świadków oraz zapadł wyrok. W 1419 kmieć Janusz z Łagwy toczył proces z dziedzicem Januszem Woźnickim dowodząc, że przyprowadzał trzech kupców na dziedzinę pana Janusza do Woźnik i osadzał mu swoja rolę, którą sprzedał za 8 grzywien, a Janusz nikogo z kupców nie chciał przyjąć jako nowego kmiecia w miejsce Janusza. Wśród świadków w tej sprawie odnotowano miejscowych kmieci Mikołaja, Piotra i Pawła oraz karczmarza z Łagw Piotra. Natomiast Janusz Woźnicki w procesie tym dowodził, że nie zabrał kmieciowi Januszowi z Łagwy na jego dziedzinie i na drodze dwóch koni oraz żyta wartości 24 grzywien. W 1427 wieśniak z Łagw Jan Zwanowski był dłużny jedną grzywnę oraz jeden grosz Stanisławowi Borgo mieszczaninowi z Kościana, który przekazał swoją wierzytelność Świętosławowi klerykowi z Kościana. W 1526 odnotowany został pracownik Marcin z Łagwy, który był służebnikiem Andrzeja plebana w Słupi.