Łąkomin (do 1945 r. niem. Lindwerder) – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie gorzowskim, w gminie Lubiszyn.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego. Według danych z 2004 r. liczyła 4 mieszkańców. Łąkomin wraz z Buszowem należą do sołectwa Brzeźno. Przez wieś przepływa rzeczka Łąkomianka (niem. do 1945 r. Sennewitz; Ścieniawica).
Historia Miejscowość została założona w 1765 r. na terenie starej smolarni, jako kolonia Barnówka. W 1801 r. mieszkało tutaj 3 kolonistów i znajdowała się smolarnia. W 1844 r. Łąkomin liczył już 27 budynków mieszkalnych, działał młyn (Sennewitz Mühle). Od 29.04.1872 r. stał się oddzielną gminą (niem. Gemeinde) i uniezależnił od Barnówka. W końcu XIX w. wybudowano tu pałac, którego właścicielem był berliński przemysłowiec. Po 1945 r. wieś popadła w ruinę, a wiele budynków zostało rozebranych prawdopodobnie na rzecz odbudowy Warszawy. Ocalał jedynie pałac (splądrowany przez wojska radzieckie) i zabudowania przypałacowe. Polska nazwa Łąkomin została nadana w 1948 r.
Demografia Ludność w ostatnich 3 stuleciach:
Wykres:
Tabela: +RokIlość mieszkańców18187418522521871281193321819987200222004320119202110