Łąkta Dolna – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie bocheńskim, w gminie Trzciana.
W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie tarnowskim.
W 1595 roku wieś Łąkta Nowa położona w powiecie szczyrzyckim województwa krakowskiego była własnością kasztelana małogojskiego Sebastiana Lubomirskiego.
Położenie i ukształtowanie terenu Miejscowość znajduje się na terenie Pogórza Wiśnickiego, które jest częścią Pogórza Zachodniobeskidzkiego, a to z kolei Pogórza Karpackiego. Zajmuje dolinę rzeki Sanki, zwanej też Potokiem Saneckim, oraz stoki obydwu wzgórz wznoszących się po obu stronach rzeki. Krajobraz jest typowy dla Pogórza – łagodne stoki poprzecinane potokami spływającymi z obu stron do rzeki. Potoki te często tworzą strome jary, zwykle zadrzewione na całej długości. Wzdłuż Sanki prowadzi droga powiatowa, odcinek Trzciana – Łąkta Górna. Zabudowania miejscowości ciągną się głównie wzdłuż tej drogi na stosunkowo płaskim dnie doliny, oraz wzdłuż bocznych dróg prowadzących od tej drogi do przysiółków. Odległość wsi od najbliższych miast: do Krakowa – 40 km, do Bochni – 20 km, do Limanowej – 20 km, do Nowego Wiśnicza – 12 km.