Łebno (dodatkowa nazwa w j. kaszub. Łebnie) – wieś kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie wejherowskim, w gminie Szemud przy drodze wojewódzkiej nr 224.
Wieś szlachecka położona była w II połowie XVI wieku w powiecie mirachowskim województwa pomorskiegoPrusy Królewskie w drugiej połowie XVI wieku : suplement. Cz. 1, Mapy, plany, Warszawa 2021, k. 1.. W latach 1954–1968 wieś należała i była siedzibą władz gromady Łebno, po jej zniesieniu w gromadzie Szemud. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.
W miejscowości znajduje się parafia rzymskokatolicka, należąca do dekanatu Kielno, archidiecezji gdańskiej. Kościół parafialny pochodzi z 1926 roku.
W budynku starej szkoły działa Gminna Izba Regionalna im. Remusa, w której zgromadzono dawne narzędzia i sprzęty gospodarskie.
Historia Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z 1333 r. W 1780 r. wieś miała dwóch właścicieli - Antoniego Łebińskiego i Jana Halk-Łebińskiego. Mieszkało tu wówczas 91 mieszkańców. W 1930 r. Rassmus sparcelował majątek.