Parafia w Biezdrowie dzierżawiła wieś lokalnej szlachcie wielkopolskiej lub mianowała własnego zarządcę. W latach 1417–1418 zarządcą wsi z ramienia parafii był Mikołaj Żydowski. W 1417 poprosił o wycofanie upomnienia jakie otrzymał od Bogusława oficjała poznańskiego, aby ustąpił z zarządu (łac. „de gubematione”) wsi zapisanej po łacinie jako „Minor Lanzcze” należącej do kościoła w Biezdrowie. W 1427 kanonik poznański oraz pleban biezdrowski Mikołaj Słupek wydzierżawił nieznanej osobie wieś Lężeczki. W 1436 pleban Mikołaj ponownie wydzierżawił wieś. Tym razem księdzu Mikołajowi z Białcza, który dzierżawił kościół w Biezdrowie wraz z jego dochodami oraz wsią Łężeczki za kwotę 48 grzywien w 3 ratach rocznych. Z dzierżawy tej wyłączony został młyn w Łężeczkach. W 1443 Zachariasz dziedzic Biezdrowa unieważnił zamianę ról i łąk zawartą ze Słupkiem poprzednim plebanem z Biezdrowa i zwrócił Łężeczki Mikołajowi z Białcza nowemu plebanowi w Biezdrowie. W 1448 jako posiadacz wsi odnotowany został Mikołaj pleban z Biezdrowa.