Łubowiczki dawniej też Lubowiczki i Klein-Lubowice – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie gnieźnieńskim, w gminie Kiszkowo.
Historia thumb|left|180px|Dwór w okresie międzywojennym W 1348 wymieniono po raz pierwszy Łubowiczki i Łubowice jako Duplex Lubovicze. W 1519 Stanisław Skrzetuski zapisał wieś w posagu i wianie swojej żonie, Zofii, córce Łukasza Budziwoja Łubowskiego. W 1609 wieś wydzierżawili Jan Węgierski i Anna z Żakowskich od Filipa Izbińskiego i Katarzyny z Przerębskich. Jednym z kolejnych współdzierżawców był Marcin Pierski, a także Maciej i Adam Żakowscy. W 1640 wieś nabył za 2750 zł Krzysztof Wierzejewski i jest to pierwszy zapis uwzględniający podział na Łubowice Mniejsze i Wielkie, czyli Łubowiczki i Łubowice. W 1654 wieś wydzierżawił Franciszek Łubowicki (stolnik ciechanowski) i Mikołaj Skorszewski. W 1689 część wsi nabył Walerian Zabłocki. Kolejnym właścicielem był Maciej Gądkowski, a następnie: Szymon Chyliński, Franciszek Gliński (1697), Jakub Antoni Niedrowski (1709), Józef Przanowski (1726), Aleksander Przyłuski, Aleksander Złotnicki (1765), i Władysław Dziembowski (1779). W następnych latach majątek był przedmiotem zatargów i ugód, by przejść w ręce Konstantyna Koszutskiego i Stanisław Garczyński (1792). W 1839 wieś zamieszkiwało 111 osób, a w 1846 - 75 osób.