Kościół gotycki wybudowano w XV w. W 1448 r. wieś obejmowała 20 włók, a majątek rycerski - 6 włók. Poza chłopami czynszowymi w Łukcie mieszkało 12 zagrodników, 23 pszczelarzy, piekarz i rzeźnik. Działał także tartak. W roku 1454 we wsi stacjonowali zaciężni rycerze czescy, będący na służbie Zakonu. thumb|Łukta (Loken) na mapie starostwa morąskiego (1525–1818) w okręgu górnopruskim. Mapa z 1799 roku.
W czasie wojny pruskiej (1519–1521) komornictwo Łukta, leżące na pograniczu w Warmią, zostało znów bardzo zniszczone. Wiele wsi przestało istnieć, a inne opustoszały.
Po sekularyzacji i powstaniu w 1525 r. Prus Książęcych (będących lennem polskim) rozległa, ale opustoszała parafia Łukta została dołączona do starostwa morąskiego w okręgu Prusy Górne.
Parafia przeszła na luteranizm. W roku 1538 bp Paweł Speratus wysłał do Łukty pastora. W 1542 r. pastorem w Łukcie był Wojciech Skudejski z Krakowa. W tym czasie w rejonie Łukty mieszkała ludność polska – Mazurzy. Wiązało to ją bardziej z Ostródą i Miłomłynem niż z Morągiem.
W XVI wieku we wsi były dwie karczmy, młyn, kowal i garncarz. Pod koniec XVI wieku funkcjonowały 4 karczmy, szkoła oraz cegielnia.