mały|Zestawienie energii wiązania na nukleon, identyfikacja niektórych popularnych izotopów Energia jądrowa – energia wydzielana podczas przemian jądrowych. Uwalnianie się energii podczas tych przemian związane jest z różnicami w energii wiązania poszczególnych jąder atomowych.
Największą energię wiązania na jeden nukleon mają jądra atomowe o masie atomowej zbliżonej do 60. rekordzistą jest izotop z energią 8794,60 keV na jeden nukleon. Powszechnie podawane jądro żelaza (56Fe) w tym rankingu jest dopiero trzecie, ma energię wiązania 8792,23 KeV na nukleon. Nieporozumienie wynika z tego, że jądro 56Fe ma najmniejszą masę przypadającą na jeden nukleon, ale ma ono większy udział protonów do neutronów (26/30), a 62Ni (28/34). Jądra masywniejsze od jąder żelaza i niklu mają stopniowo coraz mniejszą energię wiązania na nukleon.
Dlatego rozszczepiając ciężkie jądro na mniejsze fragmenty, uzyskuje się energię. Podobnie dzieje się podczas łączenia jąder lżejszych od jądra żelaza. Różnice w energiach wiązania i, co za tym idzie, wydzielane ilości energii są tak duże, że następuje mierzalny spadek masy produktów takich reakcji jądrowych (część masy zamienia się na energię).