Wojna o sukcesje polską powodowała dalsze straty i ubożenie miejscowości.

Po rozbiorze Polski od 1778 roku do 1795 dzierżawcą Małkowa był Kazimierz Erdman von Brauneck. Od tego momentu rozpoczął się proces odbudowy sytuacji ekonomicznej wsi oraz jej coraz większe zaludnianie. W 1789 roku we wsi znajdowało się 14 domostw, już w 1820 roku miejscowość zamieszkiwana była przez 120 osób. W 1910 roku Małkowo zamieszkiwane było przez 169 mieszkańców, którzy w przeważającej większości byli Kaszubami.

W spisie sporządzonym w latach 1903-1909, właścicielem wsi jest Max Bölcke. W zapisach wspomniano również o istniejącej na terenie wsi gorzelni parowej. W drugiej połowie XIX wieku powstał dwór.

Dzieje współczesne Ostatnim właścicielem Małkowa przed rozpoczęciem II Wojny Światowej był Rudolf Boelcke. Jego prochy zostały pochowane w miejscowości, a w miejscu pochówku postawiono głaz z wyrytym imieniem i datami urodzin oraz śmierci.mały|250x250px|Grób Rudolfa Boelcke - ostatniego właściciela MałkowaMiejscowość pod koniec wojny znajdowała się na trasie Marszu Śmierci z obozu w Stutthofie.