Zjawisko rozszczepienia jądra atomowego odkryli w 1938 roku Otto Hahn i Fritz Straßmann. W 1939 roku Lise Meitner wraz ze swoim siostrzeńcem Otto Robertem Frischem opublikowali artykuł „Disintegration of Uranium by Neutrons: a New Type of Nuclear Reaction” (Nature, 143, 239-240), wyjaśniając w nim podstawy teoretyczne zjawiska rozszczepienia jądra atomowego.
Fragmenty rozszczepienia mały|256px|Rozkład masowy fragmentów rozszczepienia neutronami o energii 1,5 MeV dla różnych materiałów rozszczepialnych. Części jąder powstałych podczas rozszczepienia nazywa się fragmentami. Fragmenty i produkty ich rozpadu nazywane są wspólnie produktami rozszczepienia.
Powstałe jądra mają zwykle liczbę masową z przedziału 95–140 (największe ilości z przedziałów 90–100 i 130–140), a pełny zakres obejmuje liczby masowe od 72 do 164. Fragmenty uzyskują energię kinetyczną, i silnie jonizują ośrodek.
Zobacz też synteza jądrowa
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Maciej Mulak, Dziel i rządź – czyli jak rozszczepiliśmy jądro atomu (i to zrozumieliśmy), kanał „Fizyka bez zamulania” na YouTube, 19 marca 2025 [dostęp 2025-04-17].
Kategoria:Artykuły, które powinna mieć każda Wikipedia (poniżej 10k) Kategoria:Fizyka jądrowa