Myśl pedagogiczna F. Froebel zainicjował w państwie pruskim zreformowany typ placówki edukacyjnej dla najmłodszych, określanej mianem ogrodu dziecięcego (Kindergarten). Chciał, by dzieci czuły się w nim, jak rośliny z troską pielęgnowane przez ogrodnika-wychowawcę i od najmłodszych lat uczyły się tam samodzielności myślenia oraz umiejętności współżycia z ludźmi. Za podstawową formę aktywności uważał zabawę, która winna prowadzić do wszechstronnego rozwoju i przygotowania do nauki.
Szczególną rolę w rozwoju dziecka Froebel przypisywał tzw. „darom”. Dzieci poprzez aktywny kontakt z podstawowymi formami, w zabawie miały odkrywać właściwości i strukturę owych podarkówTrendy – uczenie się w XXI wieku. Internetowy magazyn CODN, nr 4/2005.
Wyróżniał trzy dary odpowiednie dla trzech okresów przedszkolnych (okres kuli, walca i sześcianu) w rozwoju dziecka:
I okres, w którym dzieci otrzymują piłkę jako kulę (do zabawy w ogródku) II okres, dzieci otrzymują walec III okres, dzieci otrzymują klocki jako sześcian Dary te służą dzieciom do zabaw percepcyjno-manipulacyjnych, działaniom tym towarzyszy śpiew, mówienie wierszyków czy opowiadań.