Część młodych ludzi porzucała jednak naukę, by unikać wywozu – wielu znalazło zatrudnienie przy budowie lotniska wojskowego pod Świdnikiem, gdzie Niemcy kazali wozić piasek pod pas startowy dla samolotów bombowych. W pobliskim lesie krępieckim okupant dokonywał masowych egzekucji – rozstrzelano tam tysiące osób, głównie Żydów z lubelskiego getta oraz więźniów zamku lubelskiego. Pamiątką tych zbrodni jest zbiorowa mogiła i pomnik ofiar hitleryzmu w lesie Krępiec, o których pamięć jest do dziś czczona podczas uroczystości patriotycznych.
Mieszkańcy gminy Mełgiew aktywnie zaangażowali się w ruch oporu. Już pod koniec 1939 r. we wsiach powstały pierwsze komórki konspiracyjne Związku Walki Zbrojnej, organizowane m.in. przez mieszkańców Krępca (Stanisław Gągoł i in.). Lokalna siatka ZWZ-AK zajmowała się zbieraniem broni porzuconej przez wojsko polskie, nasłuchem radiowym oraz kolportażem podziemnej prasy, co nieraz narażało konspiratorów na śmiertelne niebezpieczeństwo. W styczniu 1940 r. gestapo rozbiło w Mełgwi punkt przerzutowy i aresztowało kilkunastu mieszkańców podejrzanych o działalność podziemną – wielu z nich zginęło w obozach. Tragiczny los spotkał też miejscowych duchownych: dwaj wikariusze parafii Mełgiew – ks. Wacław Zalewski i ks.