Ich oddziaływanie było odwrotnie proporcjonalne do kwadratu odległości między nimi, co poprzez identyczną zależność w oddziaływaniu grawitacyjnym i ładunków elektrycznych ma wskazywać na harmonię praw fizycznych.
Sformułował teoretyczne podstawy elektrodynamiki. Sugerował, że zjawiska elektryczne i magnetyczne są wywołane przez „cząsteczki elektrodynamiczne”. Za życia Ampère’a zaproponowana przez niego teoria była przez wielu fizyków kwestionowana. Za prawdziwą i obowiązującą została uznana dopiero po jego śmierci. Ampère’a formuły stosowane są do dziś tak w nauce, jak i w technice. Zaproponował utrzymujący się do dziś podział nauki o elektryczności na dwa działy: elektrostatykę i elektrodynamikę.
Najważniejsza praca Ampère’a o elektryczności i magnetyzmie, zwieńczająca jego dokonania w tej dziedzinie, została opublikowana w 1826 roku. Nosi ona tytuł Traktat o matematycznej teorii zjawisk elektrodynamicznych opartej wyłącznie na eksperymentach (Mémoire sur la théorie mathématique des phénomènes électrodynamiques uniquement déduite de l’expérience). Pisząc o niej, Maxwell porównał w 1879 Ampère’a z Newtonem. Samą pracę określił: