Stanisław von der Bännsse został zobowiązany do jednej służby w lekkiej zbroi – Plattendienst, otrzymał też wyższe i niższe sądownictwo. Dostał również zgodę na budowę fortyfikacji, chodziło najprawdopodobniej o umocniony dwór. Wolni z Mikoszy otrzymali rybołówstwo w jeziorze Sajno (Saymo See). Na początku XVI wieku w Mikoszach siedział Michał Garboffsky, najprawdopodobniej z mazowieckiej szlachty. Krzyżackie wykazy służb pieszych (Fussknechte) z 1519 roku wykazują w Mikoszach 5 służb. Z Mikoszy pochodził Bogusz Kosack, późniejszy sołtys Wierzbin. Mikoscy bartnicy płacili czynsz leśny od jednego boru, czyli kawałka lasu z 60 barciami. Mikosze należały najpierw do parafii okartowskiej, a po usamodzielnieniu się parafii w Orzyszu (ok. 1538 roku) do orzyskiej. W 1637 roku osiedlił się tu członek wspólnoty braci polskich Franciszek lub Fryderyk Pułaski albo Pułkowski, syn Mikołaja. Przybył on z Polski i pieczętował się żubrzą głową – herbem nadanym mu przez Władysława IV. Szlachectwo Fryderyka stwierdzili swem świadectwem Stanisław, syn ś. p. Matyasza, Jan, syn ś. p. Macieja, Jakub, syn ś. p. Jerzego, Jan, syn ś. p. Rafała, Jan Albert, syn ś. p. Matyasza Pułaskich, oraz Baltazar, syn Michała Cwaliny, herbu Powały, jego wuj.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Mikosze · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.