Początkowo zwali się Miodusami, dopiero z czasem przyjęli nazwisko Mioduszewscy.
Herbarz hrabiego Uruskiego opisuje obydwie gałęzie rodu Mioduszewskich: Stanisław Mioduszewski był poborcą podatkowym drohickim na początku wieku XVIII Maciej Mioduszewski został w 1744 r. cześnikiem drohickim i następnie podkomorzym derpskim oraz burgrabią drohickim w 1764 r. elekcję królewską podpisał Maciej na Miodusach i Tomasz z ziemi drohickiej. wielu Mioduszewskich emigrowało na Ukrainę oraz do innych ziem Rzeczypospolitej.
W XIX w. niektórzy Mioduszewscy zgłosili się do urzędów w guberni grodzieńskiej aby uzyskać potwierdzenie praw szlacheckich, m.in.: Paweł, syn Alberta z synami: Henrykiem Ferdynandem i Michałem (rok 1840). Ci, którzy udowodnili prawa w guberni kowieńskiej, otrzymali herb Łabędź.
Pod koniec XIX wieku wieś drobnoszlachecka, liczyła 12 domów i 108 mieszkańców (51 mężczyzn i 57 kobiet). We wsi gospodarowało również 5. włościan. Zapisano, że miejscowość leży nad strumieniem Dunajek. Grunty pszenne, łąki, lasu nie ma.
Według Skorowidza miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej w roku 1921 we wsi 35 domów i 166 mieszkańców, w tym 5. prawosławnych.