W odróżnieniu od wielu analogicznych miejsc kultowych w Mołoczkach nie znaleziono większej ilości kości zwierzęcych ani innych jednoznacznych pozostałości ofiar. Badacze tłumaczyli to lokalnym charakterem sanktuarium, prawdopodobnie stosunkowo krótkim okresem jego funkcjonowania albo odmiennym sposobem organizacji czynności ofiarnych. Niewielkie rozmiary obiektu wskazują, że miejsce kultu mogło być przeznaczone dla mieszkańców jednej osady lub niewielkiej grupy pobliskich osad.
Na podstawie wyników badań autorzy uznali z dużym prawdopodobieństwem, że określenie „grodzisko” w odniesieniu do stanowiska w Mołoczkach powinno zostać zastąpione terminem „miejsce kultu”. Interpretacja ta została podtrzymana w późniejszych badaniach, a w 2019 roku stanowisko w Mołoczkach wraz ze Zbuczem zostało ponownie omówione przez Dariusza Krasnodębskiego i Hannę Olczak jako jedno z wczesnośredniowiecznych miejsc kultu położonych w międzyrzeczu Narwi i Bugu.
Chronologia
Datowanie opiera się głównie na analizie niewielkiego zbioru ceramiki.