Montowo (nazwa historyczna: Mątowo, niem. Montaw) – wieś sołecka w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie nowomiejskim, w gminie Grodziczno.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa toruńskiego.
Montowo zamieszkuje 463 osoby (140 rodzin), z czego 48,2% stanowią kobiety, a 51,8% mężczyźni.
Infrastruktura mieszkaniowa składa się z 64 domów, 2 budynków wielorodzinnych po byłym PGR (tzw. „bloki”), 4 budynków wielorodzinnych, należących do PKP oraz zabytkowego pałacu. Wieś ma typowo rolniczy charakter. Wśród 22 gospodarstw rolnych, dwa specjalizują się w hodowli drobiu, trzy zaś w hodowli trzody chlewnej. Ze względu na obecność stacji kolejowej wielu mieszkańców Montowa dojeżdża do pracy do innych miejscowości, głównie do Iławy.
Obecnie funkcję sołtysa pełni Barbara Szymańska.
Historia Najstarsze zapiski historyczne dotyczące Montowa sięgają I poł. XIII w. Pierwsza znana wzmianka o Ziemi Lubawskiej, do której przynależy Montowo, pochodzi z 1216 r. i znajduje się w dokumencie papieża Innocentego III. Przynależność polityczna ziemi lubawskiej w XIII wieku nie została jednoznacznie zidentyfikowana – najprawdopodobniej istniał przepływ i mieszanie się kultur Prusów i Mazowszan.