Sądzić należy, że dokonana lokacja nie przyniosła spodziewanego wzrostu profitów, gdyż z końcem XIV w. dokonano ponownej lokacji.
W 1400 r. opat lubiński dokonał relokacji wsi na prawo średzkie, sprzedając przy tej okazji sołectwo Mościszek sołtysom wsi Bieńkowo za 34 grzywny (1 grzywna = ok. 200 g) srebraF.K. Piekosiński, O monecie i stopie menniczej w Polsce w XIV i XV wieku, Kraków 1878.Kodeks Dyplomatyczny Wielkopolski. Dokumenty Opactwa Benedyktynów w Lubiniu z XIII - XV wieku, oprac. Z. Perzanowski, Warszawa-Poznań 1975, s. 169 i n.. Zawarta umowa określała uposażenie sołtysa obejmujące: 3 małe łany (1 łan mniejszy = 17,955 ha), 3 ogrody, 2 morgi łąki (1 morga = 0,56 ha), karczmę, piekarnię, jatkę mięsną, warsztat szewski, kuźnię, 1/3 kar sądowych, prawo wypasu 4 kobył i 300 owiec, prawo połowu ryb w jeziorze i rzece, prawo polowania na drobną zwierzynę. W zamian za to sołtys był zobowiązany do konnej służby wojskowej o wartości 1,5 grzywny oraz 1 obiadu lub 1 wiardunku (1/4 grzywny) w czasie sądów. Wieś otrzymała 4 lata wolnizny. Kmiecie za otrzymane pola mieli obowiązek dostarczyć do klasztoru 1 wiardunek z każdego łanu, jako dziesięcinę, 10 miar zboża (4 pszenicy, 3 żyta i 3 owsa) (1 miara = ok. 15 l), 1 miarę chmielu. Ponadto musieli świadczyć robociznę.