Jeden z zespołów brytyjskich poszukujących niemieckiego rajdera – Force G – dowodzony przez komodora Henry’ego Harwooda, składał się z ciężkiego krążownika HMS „Exeter” (uzbrojonego w 6 dział kaliber 203 mm) i dwóch bliźniaczych lekkich krążowników (okręt flagowy) i nowozelandzkiego HMNZS „Achilles” (uzbrojenie: po 8 dział 152 mm). Wszystkie okręty brytyjskie były słabsze i w pojedynkę nie miałyby większych szans w starciu, a „Graf Spee” miał nawet większy ciężar salwy burtowej od łącznej salwy krążowników zespołu. W skład brytyjskiego zespołu wchodził także ciężki krążownik HMS „Cumberland”, lecz przebywał w tym czasie w krótkim remoncie na Falklandach.
Bitwa „Admiral Graf Spee” zatopił ostatni statek handlowy „Streonshalh” 7 grudnia 1939, u wybrzeży Ameryki Południowej. Komandor Harwood, analizując na podstawie ostatnich meldunków z zatapianych statków, poczynania niemieckiego rajdera, przewidział, że około 12 grudnia niemiecki okręt przybędzie w okolice ujścia La Platy, między Argentyną i Urugwajem, w celu polowania tam na statki alianckie. Brytyjski dowódca skierował więc swój zespół, w składzie trzech okrętów, w ten rejon.