W „Słowniku historyczno-geograficznym województwa poznańskiego w średniowieczu” osobno jest także hasło „Czerwony Młyn” dotyczące młyna zbożowego należącego do kapituły poznańskiej.
Pierwsze zachowane zapisy o miejscowości pochodzą ze średniowiecznych zapisów sądowych. W 1411 odnotowano spór sądowy Wawrzyńca młynarza z Czerwonego Młyna z komandorem zakonu rycerskiego joannitów poznańskich ze św. Jana koło miasta Poznania. Młynarz oskarżył komandora o to, że ten go ciężko poranił za co domagał się odszkodowania w wysokości 10 grzywien .
Czerwony Młyn stojący we wsi odnotowały także rejestry podatkowe z XVI wieku. Zapis z 1423, który zachował się w zachowanej kopii z lat 1488–1492, również związany jest z młynem zbożowym o nazwie „Czerwony Młyn”, który wówczas lokalizowany był jako przynależny do wsi Kicin – wsi należącej do prepozytów kapituły poznańskiej. Zapis dotyczył opłaty czynszu w wysokości 3 grzywien za jego użytkowanie. W 1510 Czerwony Młyn zapłacił plebanowi w Kicinie rocznie tytułem opłaty zwanej meszne jedną ćwiertnię mąki. W 1508 młyn o jednym kole wodnym zapłacił jeden wiardunek. W 1509 młyn zapłacił 6 groszy.