Marszałek, skr. marsz. (od – ) – najwyższy stopień wojskowy w armiach wielu państw. W niektórych państwach ustępuje stopniowi generalissimusa. Tradycyjnym insygnium honorowym jest laska marszałkowska (w Polsce buława, w Serbii chorągiew, a w ZSRR gwiazda).
Historia W Europie Zachodniej stopień marszałka pojawił się w XVII w., początkowo we Francji (), następnie także w Anglii, Rzeszy Niemieckiej, Rosji i Austrii (Austro-Węgrzech) jako marszałek polny (, , ). We Francji wprowadzony w 1185, w związku z profesjonalizacją armii, po zniesieniu godności konetabla w 1627 stał się najwyższym stopniem wojskowym. Został zniesiony przez rewolucję francuską, następnie przywrócony przez Napoleona w 1804. W pozostałych krajach wprowadzany niezależnie, zazwyczaj zastępując godność marszałka dworu. U krzyżaków marszałek zakonu był od poł. XII w. centralnym urzędem w armii, właściwym wojskowemu zastępcy wielkiego mistrza. Na wzór krzyżacki wprowadzony w Danii (1677) i Szwecji w 1576 (, ), ustąpił marszałkowi polnemu () po reformie wojska przez Gustawa II Adolfa w 1605 (po 1831 brak nadań). Urząd marszałka Rzeszy, należny od 1356 każdorazowemu księciu elektorowi saskiemu odpowiadał funkcji konetabla, jednak od XVII w.