Mapy oparte były na doświadczeniach żeglarzy. Ich twórcy sami byli żeglarzami (kapitanami, nawigatorami), astrologami lub rzemieślnikami wytwarzającymi instrumenty nawigacyjne. Rosnący pod koniec średniowiecza ruch morski pociągał za sobą zapotrzebowanie na mapy i stopniowe powstanie zawodu kartografa. Zawód ten wymagał praktycznej wiedzy żeglarskiej, znajomości instrumentów oraz wiedzy matematycznej.
Początek ery wielkich odkryć geograficznych podniósł znaczenie kartografii. Opisy nowych terytoriów były kontrolowane przez rządy Hiszpanii i Portugalii, a nawigatorzy mogli używać jedynie oficjalnie zatwierdzonych kopii.
thumb|Portolan autorstwa Jorge de Aguiara (1492). Od końca XIII w. obok portolanów, pojawiła się nowa forma kartograficzna – katalońskie mapy świata (np. Atlas kataloński z 1375). Mapy te zawierały nie tylko elementy wybrzeża, ale także wnętrza lądu.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Fotokopia atlasu portolanowego Abrożego Kotowieckiego z biblioteki Zygmunta Augusta (1540). Autorem map jest Battista Agnese (patrz: Portolan Ambrożego Kotowieckiego).
Kategoria:Nawigacja morska Kategoria:Mapy historyczne Kategoria:Kultura średniowiecza