mały|Kierunki wojsk w czasie kampanii norweskiej Kampania norweska – działania wojenne wojsk norweskich, francuskich, brytyjskich i polskich przeciwko inwazji niemieckiej prowadzone w dniach 9 kwietnia – 10 czerwca 1940 roku w czasie II wojny światowej.
W nazewnictwie niemieckim kryptonim operacja Weserübung obejmował zarówno kampanię duńską, jak i kampanię norweską. Inwazja rozpoczęła się 9 kwietnia 1940 roku i oznaczała faktyczny koniec dziwnej wojny na Zachodzie.
Tło polityczno-wojskowe Wiosną 1939 brytyjska admiralicja zaczęła spoglądać na Skandynawię jako potencjalny teatr wojny w przyszłym konflikcie z Niemcami. Brytyjski rząd był niechętny do zaangażowania się w innym konflikcie na kontynencie wierząc, że to oznaczałoby powtórkę z I wojny światowej. Niemiecki przemysł był bardzo uzależniony od rudy żelaza wydobywanej w Szwecji. Większość tej rudy wysyłano do Niemiec przez norweski port w Narwiku. Alianci zaczęli rozważać strategię blokady norweskich wód w celu usiłowania osłabienia Niemców.