żołnierzy do Oslo. 4 trałowce: (M1), (M2), (M9), (M13) i 150 żołnierzy do Egersund.
Celem tych zespołów były Trondheim, Narwik, Bergen, Arendal i Oslo.
Przy okazji zaplanowano szybkie zajęcie Danii ze względu na znikomą armię duńską oraz pozytywny stosunek do nazizmu, tak więc zorganizowano dodatkowe dwie dywizje i jedną brygadę zmotoryzowaną. Rozpoczęcie operacji wyznaczono na 9 kwietnia 1940 o 5.15 czasu niemieckiego, a 4.15 czasu norweskiego.
Atak Inwazja na Danię thumb|Duńscy żołnierze w czasie niemieckiej inwazji
Strategicznie Dania była stosunkowo mało ważna dla Niemiec. Jej porty były jednak niezbędne do przeprowadzenia desantu na Norwegię oraz do dostarczania zaopatrzenia podczas walk. Kraj ten jest małym, płaskim terenem, idealnym do działań niemieckiej armii. Rankiem, o 4.15 czasu duńskiego, niemieckie oddziały 170 i 198 dywizji piechoty oraz 11 brygady zmotoryzowanej, sformowane w XXXI Korpus Armijny pod dowództwem gen. Leonharda Kaupischa przekroczyły południową granicę neutralnej Danii, bezpośrednio naruszając niemiecko-duński pakt o nieagresji podpisany rok wcześniej. W tym samym czasie „Schleswig-Holstein”, kilka jednostek bojowych i pomocniczych zaczęły wysadzać desant tysiąca żołnierzy w dokach w Kopenhadze. Na niebie pojawiły się liczne formacje bombowców Dornier 17 i Heinkel 111.