W początku XV wieku miejscowość należała do Gryżyńskich. W 1404 woźny sądu ziemskiego w imieniu właściciela Jana Gryżyńskiego zapowiedział pastwiska, lasy i drogi w dziedzinach Lubosz, Węgliny, Nielęgowo i Łęka Wielka. W 1415 woźny sądowy zapowiedział w imieniu syna Jana Borka Gryżyńskiego pastwiska, drogi, gaje i lasy we wsiach Węgliny, Racat, Lubosz, Nielęgowo, Łęka Wielka i Gaj. W 1467 bracia Jan, Maciej-Mościc i Andrzej Gryżyńscy podzielli się dobrami: Jan otrzymał Gryżynę i część Nielęgowa wraz z młynem wodnym. W 1470 Andrzej Gryżyński właściciel wsi Gryżyna, Racot, Nielęgowo, Jezierzyce, Grotniki, Dłużyna, Węgliny, Charbielin i Darnowo pozwany został o 3 grzywny i jeden wiardunek przez Tomisława Kluczewskiego. W 1471 Jan Gryżyński zapisał swojej żonie Annie 200 grzywien posagu oraz wiana na Gryżynie oraz na Nielęgowie.
W 1487 syn Jana Andrzej Gryżyński w obecności opiekuna Andrzeja Włocha z Łodzi zapisał prałatom oraz kanonikom w katedrze poznańskiej czynsz 3,5 grzywny na Gryżynie i na Nielęgowie. W 1489 zapisał także żonie Barbarze Iłowieckiej po 300 grzywien posagu oraz wiana na Gryżynie i Nielęgowie.