W 1580 Bartłomiej Niemieczkowski zapłacił od 5 półłanków, 4 zagrodników, młyna dorocznego o dwóch kołach wodnych oraz 4 grosze od niewielkiej roli karczmarskiej.

Wieś szlachecka położona była w 1580 roku w powiecie poznańskim województwa poznańskiego w Rzeczypospolitej Obojga NarodówAdolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, t. I, Wielkopolska, Warszawa 1883, s. 25.. Wskutek II rozbioru Polski w 1793, miejscowość przeszła pod władanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim.

W czasie okupacji niemieckiej w tutejszej leśniczówce działał zapasowy punkt kontaktowy Obwodu Armii Krajowej Oborniki, mimo że organizowano tutaj polowania dla wysokich urzędników okupacyjnych, w tym Artura Greisera. Ukrywano tu m.in. doktora Franciszka Łazarewicza, konspiratora, obecnie jednego z patronów ulic w Obornikach. Punktem zawiadywał leśniczy Bolesław SreybrzykowskiAndrzej Antowski, Poznańscy leśnicy w służbie Wielkopolski Walczącej 1939-1945, RDLP, Poznań, 2016, s. 198, ISBN 978-83-942898-5-0.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Kategoria:Oborniki (gmina) Kategoria:Wsie szlacheckie I Rzeczypospolitej (województwo poznańskie)