W 1521 Stanisław Niemierzewski kupił za 300 grzywien od brata Jana części w Niemierzewie i w Buszewku, które miały mu przypaść w działach braterskich.

Majątek po Stanisławie Niemierzewskim w pierwszej połowie XVI wieku odziedziczyli jego synowie Stanisław, Jan, Wojciech, Jerzy oraz Malcher Niemierzewski vel Chełmski. W 1567 ten ostatni zawarł ugodę Zofiią Przetocką wdową po bracie Wojciechu Niemierzewskim. Zofia otrzymała połowę tych części w Niemierzewie, które posiadała kiedyś stara pani Helena Chełmska i która te części wydzierżawiła Malcherowi na 7 lat. Malcher w zamian miał co roku dawać jej dwie ćwiertnie grochu oraz trzy ćwiertnie pszenicy według „miary lwowskiej” stosowanej we Lwówku. Zofia miała także prawo wyrębu drewna na opał oraz do budowy w Niemierzewie, a ze wspólnych lasów w Chełmnie Malcherowi nie wolno rocznie sprzedać więcej drewna niż za kwotę 20 grzywien.

Miejscowość odnotowano również w historycznych rejestrach poborowych. W latach 1469, 1478, 1499 Niemierzewo odnotowano jako wieś zalegająca z podatkami. 1508 wieś zapłaciła wiardunki królewskie z 12 półłanków oraz karczmy. W 1564 odnotowano we wsi 9 łanów. W 1577 płatnikiem poboru podatkowego był Andrzej Jadamczewski.