W 1508 odnotowana została w parafii Buk.

Na przełomie XIV-XV wieku miejscowość należała do Niegolewskich. W latach 1388-1404 właścicielem we wsi był Łękomir Niegolewski z Niegolewa. W 1388 prowadził spór z bratankami Stanisława z Gnuszyna. W 1389 ręczył za niego Piotrasz na sumę 10 grzywien. W 1389 wraz z żoną Jadwiga przegrali procesy z Mikołajem Kowalikiem wójtem z Buku. W 1389 toczył spór o 1/4 Niegolewa, a w 1390 kolejny o 5 kmieci niegolewskich, których zastawił za 40 grzywien. W 1389 pozwał Pawła oraz Mikołaja braci z Chraplewa. W 1390 wraz ze swoimi synami Wojciechem oraz Pawłem dał Przybysławowi z Rudnik 6 części w Niegolewie Małym. W 1390 wraz z żoną, dwoma synami oraz dwoma córkami toczył spór z Przybysławem z Rudnik. W latach 1390-1393 wraz z Tomaszem z Niegolewa toczył spór o sumy z Piotrem z Górzna. W 1399 sąd umorzył wszystkie kary wymierzone Łękomirowi oraz jego synowi Wojciechowi dziedzicowi z Niegolewa. W latach 1399-1403 toczył on spór z dziedzicami części w Niegolewie o to, że Przybysław z Rudnik zagarnął mu nieprawnie 1,5 grzywny czynszu od zagrodników, a Andrzej zwany Soczewka 6 grzywien oraz zboże. W 1402 Łękomir przegrał proces z Jaśkiem z Niegolewa oraz jego krewnym Wielisławem o prawo bliższości do wykupu dziesięcin.