W 1497 Wojciech oraz Jurga bracia oraz dziedzice niedzielni w Niegolewie, sprzedali z zastrzeżeniem prawa wykupu stryjowi Mikołajowi Niegolewskiemu dwa łany osiadłe we wsi. W 1499 Wojciech w wyniku podziałów majątkowych z braćmi Jerzym i Janem posiadał także połowę Jurkowa, Wilkowa i Grodziszczka, na których zapisał swojej żonie Annie Romiejewskiej po 100 grzywien szer. groszy posagu oraz wiana.
Historyczne zapisy zachowane w archiwach sądowych oprócz lokalnej szlachty odnotowały także mieszkańców wsi z innych stanów. W 1390 wspomniano pięciu kmieci niegolewskich. W 1391 odnotowano spór sądowy sołtysa niegolewskiego Paweła z Piotrem z Górzna o kradzież konia. W 1399 sąd orzekł, że kmieć z Niegolewa kupił na targu za swoje własne pieniądze klacz, o którą nagabywał go jego pan Paweł z Niegolewa. W 1401 córka Łękomira Niegolewskiego Dorota toczyła spór sądowy z Janem kmieciem niegolewskim o zastaw. W 1402 Paweł z Niegolewa w imieniu swojej siostry Doroty toczył spór sądowy z Janem Zambrzyskim kmieciem niegolewskim o dwie kopy groszy. W 1408 Piotr kmieć niegolewski procesował się z Jaśkiem Niegolewskim. W 1419 kmiecie m.in. z Niegolewa toczyli spór sądowy z Mikołajem Pruskim plebanem w Buku o opłatę zwaną meszne.