w części Pyrzyc 5 chłopów, 3 zagrodników, 14 budynków, 13 łanów, 1/5 patronatu, prawo do połowu ryb w jez. Będgoszcz 7 sieciami. Mieszkańców 492 w 1810, 578 w 1840. W latach 1822–1827 uwłaszczono chłopów (pomiary gruntów, komisyjne ustalenie jakości gleb, jej podział po 6 mórg). Wielki pożar 23 czerwca 1827 objął centrum wsi, zabudowania plebańskie. W lipcu 1828 pożar trzech gospodarstw, 2 sierpnia tego roku spaliła się reszta wsi ze szkołą, wieżą kościelną, ocalał kościół i trzy gospodarstwa na krańcu wsi. Wieś odbudowano w latach 1832–1842, w 1834 wieżę kościelną, w 1842 zakończono uwłaszczanie chłopów, w 1859 zbudowano szkołę. Wieś była potem słynna z chałup chłopskich (Karwackich), 25 (Konopackich), 33 (Kasprzaków), 34 (Dzikowskiej).
W 1868 w części państwowej 16 gospodarstw chłopskich, 5 zagrodniczych, kościół, szkoła, wiatrak, karczma, kuźnia, w części pyrzyckiej 5 chłopskich i 3 zagrodnicze. Łącznie było 89 domów i tyleż gospodarczych oraz 5 przemysłowych. Mieszkańców 700. W 1871 8 rodzin żydowskich. Dalsze pożary w 1866, 1896, 20 lutego 1905. Liczba mieszkańców skutkiem emigracji amerykańskiej spadła do 630 w 1900 roku. Ze wsi pochodził urodzony w 1853 syn pastora Zygmunt Schlichting. Uzdolniony muzycznie, skomponował ok. 1880 „tetyńską polkę krzyżową” dla uświetnienia budowy stodoły swego szwagra w Tetyniu.