Historia Wieś Niesułków wymieniana jest w dokumentach od końca XIII wieku. Pierwsza wzmianka pochodzi bowiem z 1281. W 1332 książę łęczycki Władysław nadał Niesułków wraz z drugą wsią – Łodzią, w wieczyste władanie biskupom kujawskim. Początkowo należał Niesułków do dóbr kościelnych w Wolborzu. W wieku XVI powstał samodzielny klucz niesułkowski, do którego należała także Łódź. W tym czasie był w Niesułkowie dwór biskupi, w którym w czasie lustracji zatrzymywali się lustratorzy dóbr biskupich, a gościli w nim także biskupi kujawscy. Podobno do dziś zachowały się jeszcze fundamenty owego dworu. Parafia niesułkowska erygowana została przez arcybiskupa gnieźnieńskiego Jakuba Świnkę już w XIII wieku. Z Niesułkowa pochodziła rodzina Elżanowskich. Piotr Elżanowski herbu Sępia Głowa, napoleończyk, uczestnik wyprawy na Moskwę w 1812. Jego syn, Seweryn Elżanowski, był uczestnikiem powstania wielkopolskiego (1848) i powstania styczniowego (1863) oraz obrony Paryża przed Prusakami w 1871. Po pierwszej wojnie światowej majątek ziemski w Niesułkowie należał do Bucewiczów, Martensów i w końcu do rodziny Łozickich.