W 1581 miał miejsce pobór od 4 łanów, 2 zagrodników, 3 kwart opuszczonych, owczarza wypasającego 24 owiec, od dwóch ratajów - najemnych pracowników od pługa. W 1583 w Nietążkowie właścicielami ziemskimi byli Jan, Stanisław i Piotr Cykowscy, którzy mieli 3 łany, a Rafał Leszczyński posiadał we wsi 3 i 3/4 łana.
W wyniku II rozbioru Rzeczypospolitej w 1793, miejscowość przeszła w posiadanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim. W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość wzmiankowana jako Nieląszkowo należała do wsi większych w ówczesnym pruskim powiecie Kosten rejencji poznańskiej. Nietąszkowo należało do okręgu śmigielskiego tego powiatu i stanowiło część majątku Bojanowo stare, który należał wówczas do księżnej z rodu Hohenzollern. Według spisu urzędowego z 1837 roku Nieląszkowo liczyło 324 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 30 dymów (domostw).
Pod koniec XIX wieku wieś i folwark nadal leżały w powiecie kościańskim i liczyły 27 domów i 255 mieszkańców, z czego 147 było ewangelikami, a 108 katolikami. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa leszczyńskiego.
W 1618 mieszkał tu Eliasz Arciszewski, który przeniósł się tu po utracie Śmigla.