Rentgen (symbol R) – jednostka dawki ekspozycyjnej promieniowania jonizującego X lub gamma. Dawka ekspozycyjna 1 R wywołuje za pośrednictwem emisji cząstek wtórnych w 1 cm³ suchego powietrza w warunkach normalnych (w powietrzu o masie 1,293 mg) powstanie tylu par jonów każdego znaku, że ich ładunek jest równy 1 esu.
1 R = 2,58 · 10−4 C/kg
Wartość tę w jednostkach SI można obliczyć, podstawiając wartości elektrostatycznej jednostki ładunku 1 esu ≈ 3.33564·10−10 C oraz masę rozważanej ilości powietrza w kilogramach:
Nazwa rentgen pochodzi od nazwiska niemieckiego fizyka Wilhelma Röntgena.
Praktyczne zastosowania Rentgen jest jednostką niepraktyczną ze względu na to, że trudno jest ją przeliczyć na to jak promieniowanie jest wchłaniane przez różne materiały. Przybliżone przeliczenie przy niskich poziomach promieniowania:
1 R to ok. 0,87 radów wchłoniętego przez 1 gram suchego powietrza, 1 R to ok. 0,96 radów w tkance miękkiej, 1 R promieniowania X może powodować wchłonięcie od 1 do 4 radów w tkance kostnej.
Obecnie jednostka R nie jest używana do ustalania dawek dziennych, ale w 1934 zalecaną, maksymalną dawką dzienną było 0,2 R.