W połowie XV wieku właścicielem Nowego Gorzycka stał się Sędziwój Niewierski posiadający również Niewierzę oraz Wierzbno. W 1446 w wyniku podziału dóbr między synami Bodzęty Niewierskiego - Dobrogostem Wierzbieńskim, Mikołajem Niewierskim oraz Sędziwojem z Gorzycka ten ostatni otrzymał od braci części we wsiach Gorzycko i Nowe Gorzycko.
Miejscowość wspominały również historyczne dokumenty podatkowe. W 1509 miał miejsce pobór z 10,5 łana, z karczmy 3 grosze. W 1563 pobrano podatki z 8 łanów, dwóch karczm dorocznych oraz od kowala. W 1564 we wsi odnotowano 8 łanów. W 1577 płatnikami poboru we wsi byli Gorzyccy. W 1580 z części Stanisława Gorzyckiego pobrano podatki z 4 łanów, 2 zagrodników, pasterza wypasającego 15 owiec, karczmy na półłanku. Natomiast z części Jana Gorzyckiego pobrano podatki od 4 łanów, 4 zagrodników, pasterza oraz 25 owiec. W 1486 Katarzyna Niewierska z synami Stanisławem oraz Mikołajem dziedzicami niedzielnymi Nowego Gorzycka sprzedali Mścichowi Buszewskiemu 12 łanów osiadłych we wsi za 150 grzywien z zastrzeżeniem prawa wykupu. W 1494 dziedzice w Wierzbnie Mikołaj i Stanisław Niewierscy bracia niedzielni, sprzedali Sędziwojowi Mylińskiemu 12 grzywien czynszu rocznego na Nowym Gorzycku za 100,5 grzywien szer. półgroszy z zastrzeżeniem prawa wykupu.