W 1643 roku wydane zostały dla archidiecezji gnieźnieńskiej rozporządzenia synodalne „o duchownych sołectwach, młynach i wójtostwach". Dlatego zrozumiałe jest, że jeszcze w tym samym stuleciu – a było to 27 września 1688 roku – wystawiony został przez arcybiskupa Radziejowskiego przywilej dla obkaskich sołtysów. W 1682 roku wieś Obkas płaciła z 60 zajętych morgów 3 zł; dwóch ogrodników wraz z młynarzem płaciło razem 12 gr. W 1772 r. wieś Obkas posiadała na 20 włókach 16 rolników, łącznie z 2 sołtysami lennymi, młynarzem i rolnikiem parafialnym. Gmina (czyli wieś) posiadała 45 koni, 53 woły, 30 krów, 33 „młode byczki", 326 owiec i 67 świń. Zasiała 284 korce żyta, 102 korce jęczmienia, 92 i 1/2 korców owsa i 23 korce grochu. Od 1802 roku mają miejsce długoletnie negocjacje dotyczące praw własności i regulacji czynszowej. Sam plan pomiarowy nosi datę 28 kwietnia 1852 roku. Na nim naniesione są następujące nazwiska właścicieli gruntów: Jakub Wojciech Wegner, Mateusz Wegner, Józef Jakub Ringel, Jan August Pankau, Piotr Behuke, Antoni Hoppe, wolny sołtys Jan Tomasz Pankau, Józef Ignacy Ringel, Jan Gurke, wolny sołtys Jakub Ignacy Pankau, August Papenfuss, Jan Pankau, Józef Hennig, Lorenc Jakub Hoppe, Jan Behrendt, Barbara Hennig ur.