W połowie XIX w. było tu 14 gospodarstw chłopskich, 4 zagrodnicze, 137 mórg parafii, 94 morgi kościoła na polu św. Katarzyny, kuźnia, stara karczma, 4 budy. Pola wsi liczyły 2451 mórg, z tego 2225 pod pługiem, 80 łąk. W 41 domach mieszkało 296 osób. Hodowano 44 konie, 33 woły.
W 1867 powstała parafia z filią w Mechowie. W 1939 w 56 domach 246 mieszkańców, w tym 10 gospodarstw o areale ponad 20 ha, największe Franza Kaliana 89 ha, Paula Witte 69 ha.
21 stycznia 1945 r. do wsi wkroczyły oddziały radzieckie. Od wiosny napływały grupy osadników. Przez urzędy i osadników wieś zwana Wobermino, Webermin, Dobromino (1945), Władysławów (w 1946 r. od pierwszego sołtysa). Po II wojnie światowej kościół nie nadawał się do użytku, zbudowano na nowo fundamenty i mury, odbudowę zakończono w 1962 r., poświęcony został 3 maja 1964. Kościół stał się parafialnym 31 grudnia 1986 r., w 1991 r. ponownie stał się filialnym. Zabytkowe dzwony z 1343 r., pęknięte, bez serc, nie nadawały się do użytku. W 2001 r. zostały wypożyczone do Działu Regionalnego Pyrzyckiej Biblioteki Publicznej. We wsi znajdują się zabudowania chłopskie z XVIII–XIX w., jak dom m.in. Wszołów nr 24, czy stodoła Kuźmińskich.
Liczba mieszkańców 242 w 1961, 256 w 1968, 204 w 1980, 182 w 1988, 178 w 1995, 167 w 2007 roku.
Przypisy
Bibliografia "Pyrzyce i okolice poprzez wieki", Edward Rymar, str. 355, Pyrzyce 2009 r.
Kategoria:Pyrzyce (gmina)