Kazimierz Prószyński edukację rozpoczął w Warszawie, tam też ukończył gimnazjum. Uczył się w kilku warszawskich szkołach, w tym m.in. w szkole realnej Wojciecha Górskiego, gdzie zaprzyjaźnił się z kompozytorem Mieczysławem Karłowiczem. Rodzice, widząc jego zainteresowanie naukami ścisłymi, wysłali go na politechnikę w Liège w Belgii. Tam już jako student dał się poznać jako utalentowany wynalazca, konstruując w 1894 roku swój pierwszy aparat do rejestracji i odtwarzania filmów – pleograf. Po ukończeniu politechniki Prószyński powrócił do Warszawy, gdzie wynalazł kolejny aparat – ekspedytor uniwersalny, który miał być pomocny w funkcjonowaniu wydawnictwa jego ojca Konrada Prószyńskiego – redaktora gazet „Promyk” oraz „Gazety Świątecznej”.
W 1901 roku Prószyński założył drugą w historii polskiej kinematografii rodzimą wytwórnię filmową Towarzystwo Udziałowe Pleograf. Jego siedziba znalazła się w Warszawie przy ulicy Nowogrodzkiej 39. W latach 1901–1903 zajmowało się ono promocją aparatów wynalezionych przez Prószyńskiego oraz filmów nimi zrealizowanych. Kazimierz Prószyński kręcił wynalezionym przez siebie pleografem krótkie filmy dokumentujące życie codzienne w stolicy, był również autorem pierwszych filmów fabularnych z udziałem polskich aktorów, tworząc podwaliny polskiej kinematografii.