Badania materiałowe wykazują, że dodatek makrowłókien polipropylenowych do zaprawy zwiększa nośność układu, poprawia jego ciągliwość oraz ogranicza rozprzestrzenianie się zarysowań.
Do osadzania belek wykorzystuje się zaprawę cementową, cementowo-wapienną lub beton (np. klasy C20/25). W przypadku powiększania otworów w istniejących murach montowane są belki ciągłe osadzane w bruzdach i zalewane betonem. Zgodnie z zasadami sztuki budowlanej nie stosuje się łączenia krótkich odcinków belek nad jednym otworem. Niedopuszczalne jest również przecinanie nadproży, ponieważ grozi to naruszeniem stabilności budynku. Wzmacnianie istniejących elementów polega najczęściej na montażu dodatkowych prętów, kształtowników lub na iniekcyjnym wypełnianiu pęknięć.
Mechanizmy zniszczenia Główne mechanizmy zniszczenia nadproży murowanych to zarysowania zginające w środku rozpiętości, pęknięcia ścinające w strefach przypodporowych oraz utrata przyczepności na połączeniu z murem. Zarysowanie konstrukcji rozpoczyna się zazwyczaj w spoinie wsporczej zlokalizowanej bezpośrednio między belką a murem.