Rys historyczny wsi Bukowa…. Po poznaniu przydomków praojców warto przyjrzeć się również językowi jakim posługiwano się w tejże okolicy, bowiem wyewoluowały w Bukowej wyrazy gwarowe, które były tu w użyciu około 500–600 lat temuDla przykładu takimi najstarszymi wyrazami są: ściegna – droga, ścieżka, zwłaszcza droga do wypędzania bydła na pastwisko (1309); skotnia – wspólna droga do pędzenia bydła na pastwisko (1424); kłoć – 1398; borgowanie – pożyczanie (1437); brzoźnica – to teren, gdzie stały urządzenia do przechowywania zboża w snopach; kopanina – miejsce, gdzie stały kopy z sianem; celinka – ugór, ziemia nieuprawna (1400). Tylko te trzy ostatnie zachowały się do dnia dzisiejszego w nazwach przysiółków oraz w nazwach obiektów fizjograficznych. Widzimy więc, iż język jest takim bezpośrednim łącznikiem między nami a naszymi przodkami. Nazwy topograficzne i nazwy przedmiotów przekazywane z pokolenia na pokolenie potrafiły przetrwać pół tysiąclecia, by nadal być żywe, choć już najmłodsze pokolenie zapomina znaczenia słów: folgować, kaluga, bonować, zygać, czy też wielu innych słów, które jeszcze 100 lat temu były rozumiane przez całą społeczność wioski Bukowa. Fragment oparty na artykule Historia Wsi.